چرا گرمکنهای حمام را تحت آزمایشهای سخت قرار میدهیم؟
باید صادق باشیم: حمام، محیطی واقعاً نامناسب برای لوازم الکترونیکی است. در این محیط، بخار فراوان وجود دارد، دما به طور ناگهانی تغییر میکند و رطوبت نیز همواره بالاست.
در واقع، بیشتر گرمکنها به خاطر خراب شدن عنصر گرمایشی از کار میافتند؛ اما در واقع، دلیل اصلی خرابی آنها، عدم توانایی بدنه و سیمهای آنها در تحمل فشارهای ناشی از استفاده مداوم است.
مشکل «تنفس»
وقتی گرمکن روشن میشود، هوای داخل آن گسترش مییابد؛ وقتی خاموش میشود، هوا کوچک میشود. در واقع، این فرآیند شبیه به تنفس است. هر بار که گرمکن «هوا را میکشد»، هوای مرطوب حمام را به داخل بدنه میکشد. اگر درزهای بدنه کاملاً بسته نباشند، این رطوبت مستقیماً روی ترمینالهای الکتریکی قرار میگیرد.
به همین دلیل از آزمایشهای حرارتی برای بررسی عملکرد گرمکنها استفاده میکنیم. ما گرمکنها را در محیطهای پررطوبت قرار داده و دما را بالا میبریم تا بتوانیم سالها استفاده را در چند هفته تقلید کنیم. ما میخواهیم که فرآیندهای اکسیداسیون و نشتیها هرچه زودتر رخ دهند. اگر قطعاتی از گرمکن خراب شوند، ترجیح میدهیم این اتفاق در آزمایشگاه ما رخ دهد، نه در حمام مشتریان.
مشکلات مربوط به مواد
برای داشتن گرمای مناسب، از شیشه کوارتز و مواد هالوژنی استفاده میکنیم. این مواد برای تولید گرما عالی هستند، اما در نقاطی که شیشه با بدنه فلزی در تماس است، مشکلاتی ایجاد میکنند.
شیشه و فلز در هنگام گرم شدن، با سرعت متفاوتی گسترش یا کوچک میشوند. در محیطهای مرطوب، این فرآیند باعث فرسودگی درزها و چسبها میشود. آزمایشهای ما اطمینان میدهد که درزها در شرایط سخت نیز به خوبی بسته باقی بمانند.
یافتن نقطه متعادل
شاید فکر کنید: «فقط کل بدنه را با پلاستیک بپوشانیم!»
اما این روش نیز مشکلاتی دارد. اگر بدنه را بیش از حد ببندیم، گرما در داخل بدنه خفه میشود و این امر باعث خرابی سیمهای الکتریکی میشود.
بنابراین باید تعادلی برقرار کنیم؛ باید به گرمکن فضای کافی برای تنفس داد تا خراب نشود، در عین حال باید از ورود آب نیز جلوگیری کرد. در حین آزمایش، ما به دقت ولتاژ و جریان را زیر نظر داریم. باید مطمئن شویم که عملکرد گرمکن حتی پس از آزمایشات سخت نیز به خوبی ادامه داشته باشد.