حفظ امنیت با استفاده از هیترهای مادون قرمز در حمامها
بیایید صادق باشیم: حمامها، محیطی بسیار دشوار برای استفاده از تجهیزات گرمایشی هستند. در این فضا، تغییرات شدید دما وجود دارد و بخار نیز در همه جا پراکنده است.
مشکل واقعی این است که اگر حتی یک قطره آب سرد به لولههای کوارتزی که در دمای ۸۰۰ درجه سانتیگراد کار میکنند، برخورد کند، آن لوله نه تنها ترک خواهد خورد، بلکه کاملاً خرد خواهد شد. به همین دلیل از لولههای عادی استفاده نمیکنیم؛ بلکه از لولههای کوارتزی مقاوم در برابر انفجار استفاده میکنیم.
مقابله با شوکهای ناگهانی
مسئله فقط مربوط به تقویت محکم بودن شیشه نیست؛ بلکه مربوط به نحوه مقابله ماده با کاهش ناگهانی دماست. ما از روشهای خاصی یا لایههای ترکیبی استفاده میکنیم تا انرژی ناشی از کاهش دما را جذب کنند.
و اگر لوله دچار ترک خوردن شود، لایه مقاوم در برابر انفجار، تمام قطعات لوله را در کنار هم نگه میدارد؛ تا تکههای لوله روی کسی که در زیر هیتر ایستاده، نیفتد.
همچنین باید به ضخامت دیوارهها نیز توجه کنیم؛ دیوارههای نازک، گرما را سریعتر منتقل میکنند، اما آسیبپذیر هستند. ما از کوارتزهای تقویتشده استفاده میکنیم تا بهترین نتیجه را داشته باشیم؛ یعنی گرمای کافی، اما در عین حال ایمنی لازم.
آب و الکتریسیته با هم سازگار نیستند
این لامپها برای گرم کردن فضا، مقدار زیادی انرژی مصرف میکنند. این امر باعث ایجاد فاصله زیادی بین فیلامنت داغ و هوای مرطوب حمام میشود.
رطوبت، مشکل اصلی است؛ زیرا میتواند باعث ایجاد اتصالات الکتریکی ناخواسته شود که منجر به فاجعه میشود. برای جلوگیری از این امر، ما انتهای لولهها را با چسبهای با دمای بالا مهر میکنیم؛ تا رطوبت نتواند وارد محفظه فیلامنت شود.
نکته دیگر این است که لطفاً مطمئن شوید که دستگاه شما دارای کلید ایمنی GFCI باشد. بدون زمینگیری مناسب، رطوبت میتواند کل دستگاه را خطرناک کند. واقعاً نمیخواهید این مشکل را تجربه کنید.
توازن بین ایمنی و گرمای تولیدی
البته، این روشهای ایمنی، مقدار کمی از گرمای تولیدی را مسدود میکنند؛ شاید ۵ تا ۱۰ درصد کاهش در انتقال گرما.
اما در محیطهای مرطوب، من همیشه این ریسک را میپذیرم؛ چون ایمنی اهمیت بیشتری دارد.